บทที่ 107 อันดา

“ฉันไม่ใช่เมียของคุณอย่ามาความจำเสื่อมทำเป็นลืมการกระทำของตัวเองในวันนั้น 

วันที่ฉันขอร้องทั้งน้ำตาขอให้หยุด คุณสนมั้ย!? ..แล้ววันนี้มาเพื่ออะไร?? เพื่อจะหอบเอาสายเลือดที่เกิดจากความพลาดไปเลี้ยงดูงั้นหรือ?

..แล้วฉันล่ะ ฉันที่อุ้มท้องมาเก้าดือน ฮึก..คุณมันชั่วช้าที่สุด”

“ไม่ สายธารฉันไม่ได้ต้องการแค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ